Wspieraj Rosję) jako wkład w przezwyciężenie katastrofalnej suszy w regionie Wołgi.
Do jej najbardziej znanych prac należą: cykle graficzne „Powstanie tkaczy” (1893–1898) i „Wojny chłopskie” (1902–1908), plakat Nigdy więcej wojny, który ukazał się po zakończeniu I wojny światowej, litografie i drzeworyty: Wojna (1934–1935), Triumf nad burżuazją (1924), Wyzysk (1925) Proletariat (1925), Śmierć (1934–1935), rzeźby, np. Skarga (1939). Zarówno rząd cesarski, jak narodowi socjaliści odnosili się do Kollwitz z nieufnością. Podczas bombardowania w 1943 roku wiele jej prac uległo zniszczeniu.
Narodowy symbol pamięci thumb|Wrzesień 2001 roku. Prezydent Rosji Władimir Putin przed pietą w Nowym Odwachu w Berlinie thumb|Popiersie Kollwitz w mauzoleum Walhalla