Bullą z 23 stycznia 1216 r. Innocenty III utworzył siedmioosobową radę, w skład której wszedł m.in. Cervera (zob. szerzej w artykule Jakub I Zdobywca). Mimo dotychczasowej współpracy z Sançem Guillem przesunął się w 1216 roku na stanowisko nieufności wobec prokuratora, prowadzącego ryzykowną politykę czynnego oporu wobec papieskiej krucjaty w Langwedocji. Dowodził tego udział Cervery w zawiązanej 15 września 1216 w Monzón tzw. „lidze dobra publicznego”. Zebrani tam baronowie przysięgli respektować rządy Sança tylko pod warunkiem, że „będzie administrował dobrze”, i strzec osoby króla przed kuratelą zbyt wąskiego grona osób. Stosunek Cervery do prokuratora był zresztą pochodną napięć na linii Montcadowie-Sanç. Wraz ze swymi patronami (z wyjątkiem starego Guillema Ramona I) Guillem de Cervera utworzył obóz propapieski, który w wewnętrznych rozgrywkach Korony Aragonii starał się wyrwać ster rządów z rąk prokuratora i przywrócić nieskazitelne stosunki ze Stolicą Apostolską. Jak się wydaje, był raczej politykiem-realistą i przedkładał ostrożne manewry dyplomatyczno-prawne nad brawurowe kampanie wojenne, gdy chodziło o zadbanie o interes państwa.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Guillem de Cervera · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.