Wiosną 1941 mieszkała w siedzibie organizacji charytatywnej English-Speaking Union w londyńskiej dzielnicy Mayfair. Tam poznała Norweżkę, która została jej trenerką dialektu przy okazji produkcji kolejnego filmu The Day Will Dawn (1942), w którym zagrała rolę Kari Alstad, córki starego szypra. Był to propagandowy film wojenny powstały we współpracy z Ministerstwem Lotnictwa, War Office i rządem Norwegii, którego akcja rozgrywa się w Norwegii w przededniu niemieckiej okupacji. Film ukazał się w Anglii w czerwcu 1942 oraz w listopadzie tego samego roku w Stanach Zjednoczonych. Chwalony bardziej za hołd dla narodu norweskiego i norweskiego ruchu oporu walczącego z nazistowskim najeźdźcą niż za fabułę, która zdaniem niektórych krytyków filmowych była zbyt powolna jak na film akcji. Podczas jednej z popołudniowych przerw w kręceniu The Day Will Dawn spotkała Michaela Powella, rozpoczynającego wówczas prace nad nowym filmem Życie i śmierć pułkownika Blimpa (1943). Podczas rozmowy reżyser zastanawiał się, czy Deborah byłaby właściwym wyborem do trzech głównych ról kobiecych zagranych przez jedną aktorkę. Temat ostatecznie nie został poruszony podczas rozmowy przez Powella ze względu na nieodpowiadający roli zbyt młody wiek Kerr.