Szuwar darniowy paprociowy, pło nerecznicowe, zespół nerecznicy błotnej, zespół zachylnika błotnego (Thelypteridi-Phragmitetum) – zespół roślinności szuwarowej budowany głównie przez zachylnika błotnego i gatunki szuwaru właściwego - najczęściej trzcinę pospolitą, czasem pałkę szerokolistną lub wąskolistną. W systemie Władysława Matuszkiewicza należy do związku Magnocaricion, choć ze względu na stosunkowo mały udział turzyc i obecność gatunków typowych dla szuwarów wysokich początkowo umieszczany był w obszernym zespole Scirpo-Phragmitetum, a po wyodrębnieniu – w związku Phragmition.
Charakterystyka Szuwar zajmujący strefę przejściową między otwartą, płytką wodą a podmokłym lądem. Tworzy pło nachodzące na toń wodną i odcinające kilkudziesięcio-stukilkudziesięciocentymetrową soczewkę wody od zbiornika. Ma strukturę trzęsawiska zbudowanego z rozwodnionego torfu. Siedlisko żyzne (eutroficzne lub mezotroficzne), o odczynie lekko zasadowym lub obojętnym. W sukcesji zastępuje zbiorowiska wodne (szuwarowe), a przechodzi w torfowiska (olsy, turzycowiska, mszary). Ma dość duże znaczenie w lądowaceniu zbiorników.
Występowanie Głównie w strefie pojezierzy. W Polsce – w środkowej i północno-wschodniej części kraju.