260px|thumb|Rezydencja Kindlerów w Pabianicach - widok współczesny
Rudolf Karol Kindler (ur. 5 czerwca 1819 w Stawiszynie, zm. 9 sierpnia 1891 w Pabianicach) – polski fabrykant niemieckiego pochodzenia, założyciel drugiej co do wielkości fabryki włókienniczej w Pabianicach.
Życiorys Był synem majstra piekarskiego, z zawodu tkaczem, mechanikiem i farbiarzem, długoletnim pracownikiem różnych fabryk w Kaliszu, Zgierzu, wreszcie od 1848 r. – pabianickich zakładów Kruschego. Własną fabrykę uruchomił w 1854 r., szybko ją zmechanizował i rozbudował. W 1861 roku założył nad Dobrzynką ręczną tkalnię wyrobów wełnianych i półwełnianych, składającą się z 68 warsztatów tkackich i farbiarni. Otrzymał złoty medal na Wystawie Rolno-Przemysłowej w Paryżu. W 1879 roku firma była drugą co do ilości zatrudnionych robotników w Królestwie Polskim. W 1889 r. stała się ona spółką akcyjną Towarzystwo Akcyjne Wyrobów Półwełnianych R.Kindler. W 1896 firma otrzymała pozwolenie znakowania swoich wyrobów godłem państwowym. Zakłady te, w przeciwieństwie do bawełnianych fabryk "Krusche i Ender", specjalizowały się w produkcji wyrobów wełnianych i półwełnianych, będąc w 1913 r. pierwszą firmą tej branży w całym Królestwie Polskim. W 1925 r. jednak zbankrutowały.
Był członkiem zboru herrnhutów mającego kaplicę w Pabianicach.