W końcu grudnia został dowódcą grupy kawaleryjskiej składającej się z 4 Dywizji Kawalerii i 14 Samodzielnej Brygady Kawalerii Kozaków Dońskich. Od marca 1920 r. jego grupa znajdowała się w rezerwie wojsk gen. Piotra Wrangla, wycofując się na wybrzeże Morza Czarnego, a następnie na Krym. 3 czerwca jego grupa została rozformowana. Po ewakuacji resztek wojsk białych do Turcji w listopadzie, przeniósł się do Bułgarii, a następnie do Niemiec. W okresie II wojny światowej podjął kolaborację z niemieckimi narodowymi socjalistami. Organizował oddziały Kozaków Dońskich w służbie armii niemieckiej. W 1944 r. wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA) gen. Andrieja Własowa. Pod koniec wojny przedostał się na tereny zajmowane przez Amerykanów. Początkowo mieszkał w zachodnich Niemczech. Na pocz. lat 50. XX w. został przewodniczącym Związku Flagi Andriejewskiej, który rozpadł się w 1953 r. Następnie udał się do USA. Był autorem wielu artykułów i publikacji dotyczących historii Kozaków Dońskich (m.in. „Русская Вандея: Очерки Гражданской войны на Дону 1917–1920 гг.”, Monachium 1959).
Linki zewnętrzne
Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Kozaccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Rosyjscy generałowie Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Wojskowi Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej Kategoria:Zmarli w 1963