1 Pułk Artylerii Najcięższej (1 pan) – oddział artylerii najcięższej Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Organizacja pułku i udział dwóch baterii w wojnie z bolszewikami Pułk został sformowany w garnizonie Warszawa, na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych z 11 sierpnia 1920 pod nazwą Pułk Motorowy Artylerii Najcięższej. Jednostka ukończyła organizację i szkolenie na początku września 1920. Pierwszym dowódcą pułku został major Józef Klob. Jego podstawowym zadaniem było szybkie i sprawne połączenie wszystkich przeznaczonych do składu pułku baterii w tym i tych będących na froncie.
Struktura organizacyjna pułku w 1920 przedstawiała się następująco: Dowództwo dowódca pułku - mjr Józef Klob 1 bateria – por. Jan Szewczyk 2 bateria – por. Wilhelm Dobosz 3 bateria – kpt. Stefan Wołągiewicz 4 bateria – kpt. Zygmunt Zaboklicki 5 bateria – kpt. Jan Kondziołka 6 bateria – kpt. Henryk Tomowicz oddział techniczny bateria zapasowa bateria motorowa Bateria pierwsza i druga miały po dwa 210 mm moździerze, baterie trzecia i czwarta – po trzy 149,1 mm armaty, natomiast bateria piąta i szósta – po cztery 155 mm haubice.