Janowicz był również miłośnikiem kultury. Jego wileńska willa gościła w okresie międzywojennym i w czasie okupacji wielu artystów, koncertował tu pianista Stanisław Szpinalski, występował aktor Ludwik Sempoliński. W ramach tajnego nauczania odbywały się w mieszkaniu Janowicza wykłady i egzaminy konspiracyjnej szkoły teatralnej Czesława Szpakowicza. Ze stypendium, ufundowanego przez lekarza, korzystał m.in. rzeźbiarz Borys Michałowski, po wojnie profesor Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu.
Z zaangażowania publicznego Janowicza można wymienić podpisanie przez niego protestu (1932) w obronie działaczy lewicy, skazanych w procesie brzeskim; kosztowało go to karę administracyjną obniżenia uposażenia o jeden szczebel oraz odebranie Krzyża Walecznych.
Odznaczenia i wyróżnienia