Na mocy orzeczenia Oficerskiego Sądu Honorowego 20 pułku ułanów z 18 grudnia 1923 prezydent RP anulował dekret o skreśleniu z listy oficerów i przyjął go do Rezerwy armii w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 93,5 lokatą, wcielając do 20 pułku ułanów w Rzeszowie. Za udział w walkach prowadzonych przez Legiony Polskie oraz Detachement rtm. Abrahama, 10 sierpnia 1922 został odznaczony orderem „Virtuti Militari” V klasy.

2 lipca 1921 odkomenderowano go do Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportów w Poznaniu, gdzie nabył uprawnienia instruktorskie z zakresu lekkoatletyki, gimnastyki oraz szermierki, a następnie pracował tam jako instruktor lekkiej atletyki. Równocześnie był adiutantem mjr. Romana Abrahama przy Naczelnej Komendzie Wojsk Powstańczych i w 1921 uczestniczył w III powstaniu śląskim. Po powrocie z Górnego Śląska do Poznania rozpoczął naukę w Studium Wychowania Fizycznego przy Uniwersytecie Poznańskim. W lutym 1922 przeniesiono go do 20 pułku ułanów w Rzeszowie, a następnym miesiącu został zwolniony do rezerwy. W 1922 przez osiem miesięcy prowadził gospodarstwo rolno-przemysłowe w powiecie Stopnica. Następnie rozpoczął roczny kurs w Wyższej Szkole Handlu Zagranicznego we Lwowie, który ukończył z wynikiem dobrym w 1923.