Kariera sportowa Był jednym z pierwszych wybitnych lekkoatletów niepodległej Polski. Specjalizował się w rzutach. trzynaście razy zdobywał tytuł mistrza Polski: rzut dyskiem – 1920, 1922, 1923, 1924 i 1925 rzut młotem – 1923 rzut oszczepem – 1920, 1921, 1922, 1923 i 1934 rzut oszczepem oburącz – 1921 i 1927 Pięć razy był wicemistrzem Polski: pchnięcie kulą – 1920 i 1923, rzut dyskiem – 1927 i rzut oszczepem – 1925 i 1926. Zdobył również brązowe medale w rzucie dyskiem (1921 i 1926) i rzucie oszczepem (1927).

Był pięciokrotnym rekordzistą Polski w rzucie oszczepem (trzykrotnie), dyskiem i młotem.

31 maja 1914 zajął pierwsze miejsce w rzucie oszczepem w czasie międzynarodowych zawodów sportowych, które odbywały się we Lwowie. W 1920 znalazł się w gronie zawodników nominowanych do kadry na Igrzyska Olimpijskie, jednak z powodu wojny z bolszewikami, Polska nie wysłała ostatecznie reprezentacji na te zawody.

Wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w 1924 w Paryżu, gdzie był chorążym polskiej reprezentacji. Startował w rzucie dyskiem i rzucie oszczepem, ale odpadł w eliminacjach. Zwyciężył za to w tych konkurencjach podczas Letnich Mistrzostw Świata Studentów w Warszawie w tym samym roku.