Janusz Wiktor Supniewski (ur. 17 października 1899 w Płocku, zm. 3 czerwca 1964 w Krakowie) – polski lekarz, farmakolog, chemik, organizator i pierwszy kierownik Zakładu Farmakologii Polskiej Akademii Nauk.

Życiorys Urodził się w rodzinie Michała, urzędnika miejskiego, i Antoniny z Widulińskich. W 1917 ukończył gimnazjum Macierzy Polskiej w Płocku i rozpoczął studia na wydziale lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, lecz przerwał je w 1918, gdy wstąpił jako ochotnik do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.

Od 1920 pracował w Sanatorium PCK w Zakopanem, potem w Szpitalu Chorób Zakaźnych w Płocku. W 1921 wrócił na studia i ukończył je w 1925 roku, uzyskując stopień doktora nauk medycznych. Jednocześnie był zatrudniony w różnych instytucjach medycznych. W latach 1926–1927 kontynuował studia w University of Illinois, gdzie zdobył doktorat z chemii. W 1929 habilitował się na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w kolejnym roku został profesorem uczelni i kierował jej Zakładem Farmakologii.