Wojciech Tolibowski herbu Nałęcz (ur. 1607Według kronik zmarł w roku 1663 w wieku 56 lat, zm. 22 lipca 1663) – polski duchowny katolicki, biskup poznański.
Zrodzony z ojca Andrzeja, starosty bobrowickiego, i matki Piwówny, herbu PrawdzicNa podstawie: Franciszek Rzepnicki, Żywoty biskupów.
Był przyjacielem Mikołaja Łęczyckiego. Wstąpił do zakonu norbertanów, nosił godność kanonika włocławskiego, deputat kapituły włocławskiej na Trybunał Główny Koronny w 1629, 1633, 1638 rokuStanisław Chodyński, Trybunaliści z Kapituły Włocławskiej, Włocławek 1911, s. 79.. Był proboszczem w Płocku, a od 2 maja 1644 biskupem pomocniczym płockim (ze stolicą tytularną Lacedaemonia). W 1655 przeszedł na biskupstwo poznańskie, zwolnione przez przeniesienie Kazimierza Czartoryskiego do diecezji kujawsko-pomorskiej.
Kasper Niesiecki wspomina biskupa:Na podstawie: Kasper Niesiecki, Korona Polska przy złotej wolności starożytnymi wszystkich katedr, prowincji i rycerstwa [...] ozdobiona w opracowaniu Wiesiołkowskiego Przez czas biskupiej swej godności, dwa tysiące różnych osób na kapłaństwo ordynował, półtorasta kościołów poświęcił, tysiąc kielichów, pięć set ołtarzy, trzysta dzwonów, z tego poznać jak to był pracowity biskup.