Zachodnie ciężarówki używane przez „Pekaes” były lepiej przystosowane do dalekich i ciężkich podróży niż samochody marki Jelcz, Star czy KamAZ używane w transporcie krajowym, aczkolwiek przedsiębiorstwa jugosłowiańskie w trasy na Bliski Wschód wysyłały samochody marki Jelcz.
Przedsiębiorstwo pozostawało w Zjednoczeniu Państwowej Komunikacji Samochodowej do czasu jego likwidacji w 1982 roku.
„Pekaes” obsługiwał dochodowe kontrakty, wożąc towary na Bliski Wschód: do Iranu, Iraku, Syrii, Kuwejtu, Jordanii. Mimo że ciężarówki często wracały do Polski z tych państw bez ładunku, to wożenie towarów nawet w jedną stronę było opłacalne. Zdarzały się sytuacje, że ładunek powrotny znajdowano w Jugosławii, np. eksport akumulatorów z Jugosławii do Polski. Prawo do ładowania samochodów miało także Przedstawicielstwo Polskich Kolei Państwowych w Budapeszcie (które pełniło także rolę przedstawicielstwa „Pekaes”), wysyłając samochody ciężarowe w dalszą drogę do Europy Zachodniej.