Podobne sosy bazujące na sfermentowanych anchois pojawiały się w Europie już w XVII wieku.
Klasyczny przepis na sos Worcestershire zakłada wykorzystanie octu słodowego (wytwarzanego z jęczmienia), octu spirytusowego, melasy, cukru, soli, anchois, wyciągu z owocu tamaryndowca, cebuli, czosnku, przypraw i dodatków. Sosy nieprodukowane przez firmę „Lea & Perrins”, do których stosowana jest nazwa „sos Worcester” składać się mogą z octu, melasy, syropu kukurydzianego, wody, papryczek chilli, sosu sojowego, pieprzu, tamaryndowca, anchois, cebuli, szalotek, asafetydy, czosnku i goździków.
Historia Legenda głosi, że lord Marcus Sandys, były gubernator Bengalu napotkał podczas swoich podróży do Indii ciekawy sos, którego brakowało mu po powrocie do rodzinnych stron w latach 30. XIX wieku, więc zlecił lokalnym aptekarzom sporządzenie podobnej mikstury. Brian Keogh stwierdził jednak w swojej książce The Secret Sauce, wydanej w roku 1997 dla uczczenia setnej rocznicy powstania fabryki firmy „Lea & Perrins” w Midland Road, że
nie istniał nigdy Lord Sandys, który mógłby być gubernatorem Bengalu, czy jakiegokolwiek miejsca w Indiach, co potwierdzają źródła.