Giovanni Valentino Gentile (ur. około 1520 w Scigliano, zm. 10 września 1566 w Bernie) – włoski działacz reformacyjny, propagator unitarianizmu m.in. w Polsce, teolog i pisarz. Ścięty za poglądy religijne.
Życiorys W bardzo młodym wieku zapoznał się z poglądami Giorgio Siculo – mistyka, głoszącego bliski koniec świata, propagującego chrzest dorosłych (anabaptyzm) i negującego transsubstancjację podczas eucharystii.
W Neapolu znalazł się w kręgu reformatora Juana de Valdésa i należał do Akademii w Cosenzy, zwanej Telesianą. W 1546 w Vicenzy poznał Leliusza Socyna, który przekonał go do unitarianizmu. Tam Gentile poznał również Szymona Budnego i Gianpaolo Alciati. Ich poglądy zwróciły uwagę Inkwizycji i Gentile musiał uciec do Genewy 14 października 1557 wraz z Apollonio Meranda.
W 1558 Jan Kalwin nakazał wszystkim Włochom w Genewie podpisać deklarację wiary w Trójcę Świętą (Kalwin chciał wygnać z Genewy antytrynitarzy). Odmówili tylko Alciati i Jerzy Blandrata. Gentile początkowo także odmówił, jednak później zgodził się podpisać deklarację.