pułku piechoty liniowej „Dzieci Warszawy”.
Po powstaniu listopadowym koszary zajęło wojsko rosyjskie nieprzerwanie aż do roku 1915 z przerwą w latach 1852–1861, gdy mieścił się tu Szpital Św. Ducha usunięty z pałacyku Doroty Miączyńskiej przy ul. Przyrynek. Od roku 1861 i przeniesienia szpitala na ul. Elektoralną stacjonował tu Gwardyjski Sankt-Petersburski Pułk im. Króla Fryderyka Wilhelma III.
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę od roku 1919 w koszarach stacjonował najpierw 1 Dywizjon Samochodowy. W 1931 roku w koszarach została zorganizowana Doświadczalna Grupa Pancerno-Motorowa. W 1933 roku, w wyniku połączenia 1 Dywizjonu Samochodowego z I batalionem 3 Pułku Pancernego, został utworzony 3 Batalion Czołgów i Samochodów Pancernych. W 1935 roku jednostka została przeformowana w 3 Batalion Pancerny. Ograniczona pojemność koszar spowodowała, że dowództwo, garaże i warsztaty znalazły się w Forcie Wola, lecz w 1938 dowództwo przeniesiono na Marymont, a część oddziałów zajęła też Fort Traugutta. W 1938 roku w koszarach siedzibę znalazło też dowództwo I Warszawskiego Batalionu Obrony Narodowej.