Tadeusz Strumiłło (ur. 30 kwietnia 1884 w Smile, zm. 7 października 1958 w Poznaniu) – doktor filozofii, pedagog, instruktor harcerski w stopniu harcmistrza Rzeczypospolitej. W dużym stopniu wpłynął na utrwalenie w harcerstwie idei abstynencji i walki z nałogami.
Życiorys Rodzina Urodził się w Smile na Ukrainie w rodzinie Zofii z Obrąpalskich i Władysława Strumiłłów. Jego ojciec był inżynierem kolejowym i zarządcą dóbr i w Smile i Marii Anieli Branickiej w Białej Cerkwi. Tadeusz wychowywał się z młodszym rodzeństwem: Zofią (Zofia Strumiłło-Kuncewiczowa, późniejsza pianistka) i Władysławem. Jego kuzynem ze strony matki był Władysław Konopczyński.
W 1922 r. poślubił Stefanię Herman, nauczycielkę, z którą miał czworo dzieci: Zofię (1923–1959), Władysława (1924–2014) – architekta, Teresę (1926–2011) i Tadeusza (1929–1956) – muzykologa, który zginął tragicznie w Tatrach.
Zmarł 7 października 1958 w Poznaniu. Został pochowany na Cmentarzu Junikowskim (pole 4, kwatera 2.M-19).