Frunze, po czym objął dowództwo 46 gwardyjskiego pułku kawalerii. Działając na tyłach nieprzyjaciela, 3 września dostał się do niewoli niemieckiej i został osadzony w oflagu. Wkrótce podjął kolaborację z Niemcami. W czerwcu 1944 r. wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA) gen. Andrieja Własowa i zaczął pracować w szkole propagandystów ROA w Dabendorfie. W lipcu tego roku w stopniu podpułkownika został dowódcą kompanii, a w listopadzie – 1602 pułku piechoty 1 Dywizji Piechoty Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. Od 5 marca 1945 r. walczył nad Odrą na czele pułku z Armią Czerwoną. W okresie 5-8 maja jego pułk działał w rejonie Pragi. 11 i 12 maja ppłk W. Artiemiew prowadził rozmowy z dowódcą sowieckiej 162 brygady czołgów w celu zdobycia czasu na przejście jego żołnierzy na tereny zajęte przez Amerykanów. Udało mu się tam przedostać i uniknął repatriacji do ZSRR. W latach 1947–1950 pracował dla okupacyjnej armii amerykańskiej w Niemczech, po czym podjął pracę naukową w Instytucie US Army. Zyskał tytuł profesora nauk wojskowych. Był autorem wielu publikacji, w tym książki pt. Pierwaja diwizija ROA (1974). Jednocześnie działał w emigracyjnych rosyjskich organizacjach antykomunistycznych.