W lipcu 1944 został dowódcą 1 Armii Lotniczej wchodzącej w skład 3 Frontu Białoruskiego. Dowodził tą armią w trakcie wyzwalania Białorusi, zajmowania krajów bałtyckich, Polski oraz zajęciu Prus Wschodnich. W 1944 został mianowany generałem pułkownikiem, a 19 kwietnia 1945 po raz drugi został wyróżniony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.
1 Armią Lotniczą dowodził do 1946. W latach 1946–1947 pełnił funkcje zastępcy dowódcy Sił Powietrznych ZSRR. W latach 1947–1950 studiował w Akademii Sztabu Generalnego. Po ukończeniu akademii ponownie został zastępcą dowódcy Sił Powietrznych ZSRR. Funkcję tę pełnił do śmierci.
Zmarł 19 lipca 1953 w Moskwie i został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.
Odznaczenia Medal „Złota Gwiazda” Bohatera Związku Radzieckiego – dwukrotnie (22 lutego 1939, 19 kwietnia 1945) Order Lenina – dwukrotnie (1939, 1945) Order Czerwonego Sztandaru – trzykrotnie (1937, 1940, 1953) Order Suworowa I klasy (1944) Order Kutuzowa I klasy – dwukrotnie (1943, 1944) Order Suworowa II klasy (1943) Order Bohdana Chmielnickiego (ZSRR) I klasy (1944) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (1942) Order Czerwonej Gwiazdy (1947)
Bibliografia