Bezpośrednią przyczyną było doprowadzenie drogi na Polanę Izerską.
thumb|upright|left|Drogowskaz do schroniska młodzieżowego (Jugendherberge „Schihof Gross-Iser”), prezentowany w schronisku „Orle” W 1929 jeden z chłopskich budynków został przebudowany na schronisko młodzieżowe Jugendherberge „Schihof Gross-Iser”, wybudowane przez Deutsches Jugendherbergswerk (DJH). Zachowano zewnętrzną regionalną bryłę budynku, natomiast gruntownej przemiany doznało wnętrze. Na parterze znajdowała się kuchnia, sanitariaty, jadalnia, pralnia i pomieszczenia gospodarcze, a na piętrze pokoje sypialne. Wzrost ruchu turystycznego był jednak tak duży, że w 1937 konieczna była rozbudowa o nowe pomieszczenia – dużą świetlicę z tarasem widokowym, biuro do obsługi turystów, nowe pomieszczenia sypialne. Powiększono także kuchnię oraz częściowo podpiwniczono. Obiekt otrzymał oświetlenie elektryczne, a całość nawiązywała do wzorów regionalnych. Architektem przebudowy był Günter Nitschke z Wrocławia. Schronisko miało 45 miejsc noclegowych.
Oprócz tego schroniska istniały w Gross Iser jeszcze dwa inne – Isermühle-Gebirgsbaude oraz Gross-Iser-Baude. Oba były drewnianej konstrukcji ze stromymi spadzistymi dachami. Mogły pomieścić odpowiednio 16 i 10 osób.