Mawiał: nie porzucajcie naszej rodzinnej mowy białoruskiej, aby nie umarła!Jurij Gil, Franciszak Bahuszevič (Franciszek Bohuszewicz) – klasyk literatury białoruskiej, "NG" Nr 22(511), która była potem często używana i cytowana przez białoruskie ruchy narodowe i niepodległościowe. Spod jego pióra wyszły pierwsze opowiadania nowej literatury białoruskiej (Tralalonoczka, wydane w osobnej książeczce w 1892), ludowe nowele (Świadek, Polesowszczik, Diadina, opublikowane po śmierci w gazecie „Nasza Niwa” w 1907). Publikował także w języku polskim. Był korespondentem polskiego czasopisma „Kraj”. Zachowały się jego listy do przyjaciół, Elizy Orzeszkowej i Jana Karłowicza.
Tożsamość narodowa Franciszak Bahuszewicz tworzył w języku białoruskim, jednak istnieją źródła twierdzące, że sam uważał się za Polaka.