Zwyczaj dopełnia się w niedzielę rano, kiedy to wszystkie grupy śmierguśników spotykają się na wilamowskim rynku, czatując na dziewczyny wychodzące z kościoła.
Zespół w swym repertuarze rekonstruuje również obrzęd Wilamowskiego Wesela, obchodzonego niezwykle uroczyście, z tradycyjnymi pieśniami oraz uwzględnieniem wszystkich weselnych zwyczajów występujących na terenie Wilamowic.
Najbardziej charakterystycznym tańcem jest FIL. Składa się on z kilku części i opiera się na starych wilamowskich melodiach – „ån śrejt weter”, „Ny śyk mih”, „Måkja måj”. Poszczególne fragmenty tańca polegają na naśladowaniu czynności wykonywanych przez kowala, szewca, prządkę i kosiarza podczas ich pracy. Do repertuaru wciąż wprowadzane są stare pieśni i melodie wilamowskie. Do najpopularniejszych możemy zaliczyć wilamowską kołysankę, czyli „Śłöf måj kyndła fest”, „Diöt fum hejwuł”, „Kuźe måkja”, „O måj łiwy müter”, „S’wün åmöł cwü mykja”, „Wymysiöejer śejny måkja”, „Yta, yta kymt ‘å”, „Błi oh błi” i inne…
Członków Zespołu, podtrzymujących lokalne tradycje, ubranych w wilamowskie stroje, można spotkać w Wilamowiach również w czasie ważnych świąt religijnych i państwowych.