Napisał również kilka powieści w odcinkach pod pseudonimami, w tym w „Dzienniku Poznańskim” kryminał Krwawe ślady, a pod własnym nazwiskiem w „Kurierze Poznańskim” Rdzę życia, której jednak nie wydał później w formie książkowej, ze względu na występujące w niej, a w międzyczasie porzucone akcenty antysemickie.
W latach 1937–1938 porzucił tematykę polityczną, a w jego twórczości nastąpił zasadniczy zwrot w kierunku uniwersalistycznie pojmowanego chrześcijaństwa. Otwierała go powieść W cieniu kolegiaty (1939) która, wielokrotnie wznawiana po wojnie, stała się pozycją reprezentatywną dla polskiej literatury katolickiejFranciszek Blachnicki: Świętość w świetle filozofii religii. Studium fenomenologiczne na tle powieści Władysława Jana Grabskiego „W cieniu kolegiaty”, Światło-Życie, Lublin 1997.Grzegorz Głąb: Świętość w Twórczości Władysława Jana Grabskiego. w: „Zeszyty Naukowe KUL”, 54 (2011), nr 3, s. 57-79.. Podczas okupacji napisał historyczną opowieść Saga o Jarlu Broniszu wydaną po wojnie w Poznaniu przez Wielkopolską Księgarnię Wydawniczą w trzech tomach: Zrękowiny w Uppsali (1946), Śladem Wikingów oraz Rok tysiączny (1947). W czasie wojny rozpoczął też pracę nad Konfesjonałem (1948), stanowiącym kontynuacje wątku W cieniu kolegiaty.