Czasy nowożytne Wraz z rewolucją przemysłową, powstaniem kapitalizmu i fabryk pracy pojawił się proletariat. Z myślą o udzieleniu mu pomocy katolicy powoływali m.in. konferencje św. Wincentego (1833 r. w Paryżu), i konferencje św. Elżbiety (1840 r. w Trewirze). W okresie tym przybrała na sile działalność katolickich zgromadzeń poświęcających się opiece, wychowaniu i kształceniu zawodowemu dzieci i młodzieży. Założone we Włoszech przez salezjanina św. Jana Bosko zgromadzenie zajmowało się m.in. opieką nad emigrantami i pozbawioną życiowych perspektyw młodzieżą. Ks. Lorenz Werthmann w 1897 roku zjednoczył w Niemczech różne organizacje dobroczynne w ramach Niemieckiej Ligi Charytatywnej (). W 1934 roku powstał Caritas, działający w wielu krajach na świecie.
W Polsce Pomoc ubogim prowadził m.in. ks. Piotr Skarga. Założył on wiele stowarzyszeń dobroczynnych np. „Bank pobożny” zajmujący się pomocą dla mieszczan zagrożonych lichwą, „Skrzynka św. Mikołaja” (pomoc dla panien bez posagu), „Bractwo Betanii św. Łazarza” (pomoc dla opuszczonych i samotnych) czy też „Bractwo Miłosierdzia”. Niektóre z dzieł ks.