thumb|250px|Nawierzchnia z kostki brukowej thumb|250px|Bachusik w Zielonej Górze. Autor rzeźby: Artur Wochniak thumb|250px|Nawierzchnia z kostki brukowej w mieście – Stare Miasto w Poznaniu thumb|250px|Elementy betonowe sześciokątne – trylinka thumb|250px|Nawierzchnia ozdobna z kostki betonowej
Bruk – nawierzchnia ulicy, placu lub chodnika utwardzona za pomocą układania na niej warstwy przylegających do siebie ściśle kamieni, kostek kamiennych, betonowych lub ceramicznych. Nawierzchnię układa się na odpowiednio przygotowanej podbudowie z tłucznia i piasku, które służą wyrównaniu podłoża i drenażowi wody opadowej. Początkowo termin bruk dotyczył głównie nawierzchni z kamienia polnego lub nieregularnych ciosów kamiennych, z czasem zaczął być używany także dla nawierzchni z kostek kamiennych lub betonowych.
Kostka brukowa, służąca do układania nawierzchni posiada różne kształt i wielkość. W zależności od rodzaju surowca rozróżniamy: kostkę kamienną otrzymywaną przez obrobienie naturalnego kamienia (np. kostka granitowa, bazaltowa); kostkę ceramiczną (np. cegła klinkierowa); kostkę betonową otrzymywaną jako wyrób z mieszanki betonowej; kamień polny, niegdyś stosowany zamiast kostki (tzw.