przybyła tu grupa pochodzących ze Skandynawii Gotów, którzy po 130-150 latach osiedlenia przenieśli się z obszaru Borów Tucholskich w kierunku południowo-wschodnim, przez Ukrainę na północne wybrzeża Morza Czarnego.
Opis cmentarzyska thumb|250px|Fragment krajobrazu cmentarzyska thumb|250px|Wyposażenie grobu szkieletowego Na cmentarzysku są następujące stwierdzone przez naukowców elementy mówiące o obrządku pogrzebowym: kręgi kamienne (Odry są cmentarzyskiem o najbardziej okazałych kamiennych kręgach), kurhany, groby ze stelami, groby płaskie, groby wcześniejszych kultur (np. kultury pomorskiej).
Stwierdzono, że cmentarzysko w Odrach było miejscem zwoływania rodowo-plemiennych zgromadzeń wiecowych w kręgach kamiennych, tzw. tingów oraz miejscem grzebania zmarłych.
Teoria na temat funkcji kręgów kamiennych wysunięta została przez badacza kultury wielbarskiej, Ryszarda Wołągiewicza. Odrzucił on stanowczo wcześniejsze hipotezy identyfikujące kręgi jako specyficzne formy pochówku (nagrobka). Na podstawie legend i podań skandynawskich oraz w oparciu o przeprowadzone badania uznał te konstrukcje za miejsca wieców i sądów plemiennych.