Szyszki chmielowe zawierają te same substancje czynne, tylko w innych proporcjach: olejek eteryczny (0,5–2%), składający się z ok. 20 związków terpenowych i seskwiterpenowych (m.in. humulen, mircen i kariofilen), oraz żywice (10–22%), garbniki (2–5%) i flawonoidy. Zawarte w chmielu α-kwasy (humolon, kohumulon, adhumulom, prehumulon, posthumulon, adprehumulon), zaliczane do żywic chmielowych potrafią izomeryzować do izo-α-kwasów.
Siedlisko Rośnie w wilgotnych zaroślach, olsach i łęgach, nad rowami, a także na terenach ruderalnych, przy zabudowaniach i śmietniskach.
Odmiany Rozróżnia się dwie odmiany chmielu zwyczajnego: chmiel goryczkowy chmiel aromatyczny
Klasyfikacja opiera się na zawartości i proporcjach między zawartością alfa-kwasów i beta-kwasów a estrów.
W uprawie wyróżnia się wiele kultywarów. Polskie odmiany to:
Nazwa chmielu Zawartość alfa-kwasówLubelski2,0–3,2%Lomik3,8–5,0%Limbus3,0–5,5%Zbyszko5,0–8,0%Sybilla5,2–8,0%Izabella6,5–8,5%Oktawia7,0–9,3%Marynka8,6–10,4%Zula7,6–13,2%Iunga9,3–13,2%
Zastosowanie thumb|Humulus lupulus 'Aureus'