Raymond Poincaré (ur. 20 sierpnia 1860 w Bar-le-Duc, zm. 15 października 1934 w Paryżu) [dostęp 2012-02-19] – polityk francuski, pięciokrotny premier, prezydent Francji w latach 1913–1920. W kwestii polskiej wydał dekret o utworzeniu Błękitnej Armii dowodzonej przez generała Hallera.
Zarys biografii mały|Pierwsza strona cotygodniowego ilustrowanego dodatku do „Le Petit Journal” z okazji wyboru Raymonda Poincaré na nowego prezydenta Republiki Francuskiej Z zawodu adwokat i dziennikarz. W 1887 – deputowany. Karierę polityczną rozpoczął w 1893, zostając ministrem oświaty (1893 i 1895). W latach 1894–1895 i w 1906 – minister skarbu. Od 1903 – senator, zwalczał klerykalną prawicę. W 1909 został członkiem Akademii Francuskiej. Od 1912 pełnił obowiązki premiera i ministra spraw zagranicznych. Był zwolennikiem zdecydowanej polityki w stosunku do Niemiec. Został prezydentem republiki w 1913. Wpłynął na uchwalenie trzyletniej służby wojskowej, wysłał Delcasségo na stanowisko ambasadora do Petersburga, gdzie sam w 1914 odwiedzał cara, zacieśniając sojusz francusko-rosyjski. W czasie I wojny światowej okazał niezłomną wolę zwycięstwa, w 1917 powołał do rządów swego przeciwnika, Georges’a Clemenceau. Ustąpiwszy z prezydentury został przewodniczącym komisji reparacyjnej.