Rogownica pospolita (Cerastium holosteoides Fr.) – gatunek rośliny z rodziny goździkowatych. Występuje niemal w całej Europie, w strefie umiarkowanej Azji, w północno-zachodniej Afryce, poza tym na obszarach górskich w strefie międzyzwrotnikowej we wschodniej Afryce, południowej Azji i na Nowej Gwinei. Jako introdukowany rośnie na obu kontynentach amerykańskich, w południowej Afryce oraz w Nowej Zelandii. Jest pospolity w całej Polsce.
Morfologia thumb|left|200px|Kwiatostan thumb|left|200px|Owoc Pokrój Roślina zielna o łodygach rozgałęzionych, zwykle z pędami płonnymi u nasady, osiągająca od kilku cm do ok. 40 cm wysokości. Pędy pokryte włoskami prostymi, rzadziej także z włoskami gruczołowatymi. Liście Ulistnienie naprzeciwległe. Liście w dole pędów łopatkowate, zwężone u nasady. W środkowej i górnej części pędów liście są jajowato podługowate do eliptycznych, tępe. Osiągają zwykle do 2–2,5 cm długości, na siedliskach wilgotnych i cienistych do ok. 5 cm (dawniej wyróżniane jako rogownica wielkoowockowa Cerastium macrocarpum). Kwiaty Zebrane po kilka–kilkanaście (rzadko do 30) w wierzchotkę dwuramienną. Podsadki i przysadki od zielonych (nieobłonionych) po szeroko obłonione. Działki kielicha ok. 5–7 mm długości, obłonione i zaokrąglone na szczycie. Płatki korony podobnej długości jak działki lub od nich krótsze.