Grażyna Zasacka ps. „Grażyna” (ur. 2 lutego 1922 w WarszawieDane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 6. Redaktor naukowy Piotr Rozwadowski. Dom Wydawniczy "Bellona", Warszawa 2004. , zm. ok. 24 września 1944 tamże) – sanitariuszka, łączniczka, w powstaniu warszawskim służąca w III plutonie „Felek” 2. kompanii „Rudy” batalionu „Zośka” Zgrupowania „Radosław” Armii Krajowej.

Życiorys Córka Ludomira i Bogny z domu Majewska. Podczas okupacji niemieckiej działała w polskim podziemiu zbrojnym. Pod koniec czerwca i w lipcu 1944 roku brała udział w konspiracyjnym szkoleniu „Par II” (w „Bazie Leśnej”), które odbyło się w Puszczy Białej w rejonie Wyszkowa. Początkowo, wraz z m.in. Marią Swierczewską, Anną Zakrzewską, Marią E. Więckowską, Dorotą Łempicką, Anną Wajcowicz i Zofią Kasperską, służyła w 2. drużynie plutonu żeńskiego „Oleńka” dowodzonego przez Zofię Krassowską (ps. „Zosia Duża”), lecz na czas powstania została przydzielona do plutonu „Felek”.