Elizabeth Kortright Monroe (ur. 30 czerwca 1768 w Nowym Jorku, zm. 23 września 1830 w Oak Hill (hrabstwo Loudoun)) – pierwsza dama Stanów Zjednoczonych w latach 1817–1825.
Życiorys Elizabeth Monroe urodziła się 30 czerwca 1768 w Nowym Jorku, jako córka handlowców Lawrence’a i Hannah Kortrightów. Kortrightowie i ich pięcioro dzieci żyli w dostatku, do czasu wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, kiedy to nowojorska gospodarka znacznie podupadła. Elizabeth poznała swojego przyszłego męża, Jamesa Monroego w czasie gdy był on członkiem Kongresu Kontynentalnego w 1785 roku. Lawrence Kortright był przeciwny małżeństwu z Monroe, którego uważał za zbyt ubogiego i miał odmienne poglądy polityczne. Jednak para pobrała się 16 lutego 1786.
Po ślubie państwo Monroe zamieszkali we Fredericksburgu. Kiedy w 1794 roku James Monroe miał objąć funkcję posła amerykańskiego we Francji, jego żona pojechała z nim do Paryża. Włączyła się w życie towarzyskie stolicy a swoimi zabiegami doprowadziła m.in. do zwolnienia z więzienia żony markiza Lafayette’a, skazanej na śmierć. Gościny w swoim domu użyczyła także zwolnionemu z więzienia Thomasowi Paine’owi. Gdy w 1796 roku Monroe został odwołany z funkcji, wraz z żoną udał się do Holandii, a następnie powrócił do USA i osiedlił się w Ash Lawn.