Rozróżnia się następujące rodzaje degradacji polimerów: zmiany struktury chemicznych poszczególnych merów tworzących łańcuch polimerów na skutek odrywania się od nich atomów lub grup funkcyjnych, które nie zmieniają ich stopnia polimeryzacji – przykładem niekorzystnej degradacji tego typu jest uwalnianie się chloru z PVC, które prowadzi do jego żółknięcia i wzrostu kruchości – przykładem korzystnej degradacji tego typu jest otrzymywanie poli(alkoholu winylowego) z poli(octanu winylu); cięcie głównych łańcuchów polimerów – proces ten przypomina trochę depolimeryzację – przebiega jednak losowo w różnych punktach łańcucha według innego mechanizmu niż reakcja polimeryzacji – np. poliamidy i poliuretany pękają pod wpływem działania światła i środowiska kwaśnego; przekształcenia głównych łańcuchów polimerów – np. poprzez wbudowywanie się do nich bocznych podstawników, przykładem jest otrzymywanie polikarbosilanów poprzez kontrolowaną pirolizę polisilanów; procesy sieciowania – czyli powstawania wiązań między merami pochodzącymi z różnych łańcuchów polimerów – może to być zarówno proces korzystny