Majorami 2 regimentu byli: Karol Gramlich, Jan Tolkmit i Kajetan Nidecki.
Po powstaniu kościuszkowskim rozbity regiment funkcjonował jeszcze jakiś czas.
Liczebność regimentu Etatowe i faktyczne zmiany liczebności regimentu po 1777 roku przedstawiały się następująco: etat z 1777 – 467 żołnierzy faktycznie 1 III 1777 – 425 żołnierzy etat z 8 X 1789 – 2153 żołnierzy etat tymczasowy z 22 I 1790 – 1440 żołnierzy etat wojenny 22 V 1792 – 2169 żołnierzy faktycznie 9 VI 1792 – 1521 żołnierzy faktycznie IX 1793 – 1342 żołnierzy etat z 1 III 1794 – 419 żołnierzy faktycznie III 1794 – 1349 żołnierzy
Liczebność regimentu w 1792 roku wynosiła 1521 osób, w marcu 1794 roku 1324, w maju 1123, a we wrześniu 1069 żołnierzy.
Struktura regimentu W 1717 roku: 1 szef regimentu – 30 porcji 1 pułkownik – 20 porcji 1 podpułkownik (obersterlejtnant) – 17,5 porcji 1 major – 15 porcji 2 kapitanów (agreges) – 9 porcji 1 kwatermistrz – 7 porcji 1 adiutant – 6 porcji 1 audytor – 6 porcji 1 lekarz – 5 porcji 1 kapelan – 4 porcje 4 podchorążych – 1,5 porcji 6 oboistów – 1,5 porcji 1 regimentstamber (dobosz) – 2 porcje 1 regimentswebel (profos) – 2 porcje 1 wagenmagister (dowódca taboru) – 2 porcje 1 stępka – 1 porcja 1 woźnica – 1 porcja Razem 25 żołnierzy i 151,5 porcji Kompanie liczyły etatowo po 110—115 porcji.