W dniach 27–29 września 1930 dywizjon uroczyście obchodził dziesięciolecie powstania. W trakcie obchodów odsłonięto pomnik pierwszego dowódcy, podpułkownika Artura barona Buol, z pochodzenia Szwajcara, byłego oficera c. i k. armii, który kierował się własną dewizą „Moja ojczyzna, to mój dywizjon artylerii konnej”. Ważnym wydarzeniem dla żołnierzy 9 dak było wręczenie dywizjonowi w 1938 ufundowanego przez społeczeństwo Baranowicz i okoliczne ziemiaństwo sztandaru.
Obsada personalna i struktura organizacyjna w marcu 1939StanowiskoStopień, imię i nazwiskodowódca dywizjonuppłk Tadeusz RohozińskiI zastępca dowódcymjr Mikołaj I Rodziewiczadiutantkpt. Antoni Kowalewskilekarz medycynyppor. lek. Aleksander Nowosielskilekarz weterynariipor. Feliks Anczykowskioficer zwiadowczykpt. Jan Stanisław Alfred GurawskiII zastępca dowódcy (kwatermistrz)kpt. Aleksander Czaplińskioficer mobilizacyjnykpt. adm. (art.) Olgierd Juchnowiczoficer administracyjno-materiałowypor. Ryszard Eberhardoficer gospodarczykpt. int. Jan Leopold Tomczykoficer żywnościowychor. Tadeusz Jaskólskidowódca plutonu łącznościkpt. Antoni Pajdodowódca szkoły podoficerskiejkpt. Kazimierz Solskidowódca plutonupor. Władysław Jaszczyńskidowódca plutonuppor.