Zatem w regimencie znajdowało się 24 oficerów wyłączając kapelana. W związku z podniesieniem etatu całego wojska w 1790 roku pojawili się: drugi major, trzeci i czwarty kapitan z kompanią, trzeci kapitan sztabowy, prawdopodobnie drugi porucznik adiutant, siódmy i ósmy porucznik, siódmy i ósmy chorąży i ośmiu podporuczników. Podniosło to liczbę etatową oficerów do 40 osób.
Szefowie książę Kalikst Poniński (19 maja 1775), Piotr Ożarowski (kasztelan wojnicki 18 marca 1785), książę Józef Lubomirski (17 marca 1786), Jan Józef Malczewski (18 lutego 1788).
Pułkownicy Aleksander Mycielski, Józef Jankowski (1786), Fabian Ojrzyński (1787), Ludwik Trokin Józef Piotrowski (1792). Filip Hauman
Walki regimentu mały 12 Regiment Pieszy Koronny uczestniczył w 1792 w VII wojnie polsko-rosyjskiej toczonej w obronie Konstytucji 3 Maja. Szef: Jan Józef Malczewski (ojciec poety Antoniego). Stan osobowy: 1389 ludzi.
Bitwy i potyczki bitwa pod Boruszkowcami (15 czerwca 1792), Zasław, bitwa pod Zieleńcami (17 czerwca), Włodzimierz (7 lipca), bitwa pod Dubienką (18 lipca).
Hierarchia regimentu Przez większa część swego istnienia regiment nosił numer 12.