W drugiej połowie września nastąpiła zmiana podporządkowania batalionów regimentu. Jeden batalion z kompanią strzelców w sile 627 żołnierzy włączony został do dywizji księcia Józefa Poniatowskiego i przedyslokowany nad Bzurę. Drugi batalion pełnił służbę garnizonową w Warszawie, a trzeci, liczący ponad 510 żołnierzy, stanął obozem na Pradze.
Bitwa pod Maciejowicami
Na początku października gen. Kościuszko podjął decyzję odtworzenia rozbitej pod Terespolem dywizji gen. Sierakowskiego, która wraz z dywizją gen. Konińskiego miała przejść pod bezpośrednie dowództwo Naczelnika. W składzie dywizji gen. Sierakowskiego pozostawał nadal zredukowany do jednej kompanii, batalion 15 regimentu pieszego połączony z batalionem gwardii pieszej koronnej, 8 października liczył on łącznie 267 żołnierzy. thumb|Bitwa pod Maciejowicami 9 października wieczorem oddziały polskie maszerowały z Maciejowic w kierunku południowo-wschodnim i zajęły pozycje na wzgórzu na południowym brzegu Okrzejki. Zbiorowy batalion gwardii i 15 regimentu stał w centrum obok 10 regimentu pieszego. Bitwa rozpoczęła się o świcie 10 października atakiem podjętym przez kozaków kolumny gen.