8 sierpnia z żołnierzy batalionu gwardii pieszej i 15 regimentu utworzono jeden, liczący 619 żołnierzy batalion. 17 września walczył on w bitwie pod Krupczycami. Wzmocniony dwoma sześciodziałowymi bateriami, stanowił prawe skrzydło dywizji. Rosjanie zastosowali skutecznie dwustronny manewr okrążający. Na tyły pozycji polskich przeniknęli z jednej strony kozacy, z drugiej jegrzy konni. Gen. Sierakowski wydał rozkaz odwrotu. Bataliony polskie cofały się pod osłoną kawalerii narodowej. Trzykrotnie liczniejsze wojska Suworowa poniosły duże straty i nie zdołały okrążyć i zniszczyć odchodzącej w kierunku Terespola dywizji gen. Sierakowskiego.
Bitwa pod Terespolem
Nocą z 18 na 19 września wojska rosyjskie przeprawiły się przez Bug i uderzyły na koncentrujące się pod Terespolem oddziały polskie. Dywizja gen. Sierakowskiego pod osłoną artylerii, ubezpieczając się ariergardą złożoną z batalionu gwardii pieszej i batalionu 5 regimentu podjęła odwrót groblą kroszczyńską. Żołnierze 15 regimentu (batalionu zbiorczego) obsadzili pozycję na wzgórzu za Kroszczynem. W zażartej walce batalion poniósł duże straty, sięgające ok. 40% stanu osobowego. Pobite pododdziały zbierały się w Janowie, a następnie w Łosicach, Mordach i Wyczółkach.
W obronie Warszawy