Jan Kazimierz Kosiński (ur. 29 czerwca 1916 w Warszawie, zm. 30 września 1974 tamże) – polski scenograf teatralny, teatrolog, eseista.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Kazimierza, nauczyciela polonisty, literata, historyka literatury, i Aleksandry Eugenii z Chodnikiewiczów. Po ukończeniu gimnazjum, w latach 1934–1937 studiował malarstwo i scenografię w warszawskiej ASP u M. Kotarbińskiego i W. Daszewskiego i rów­nocześnie w PIST (1936–1937). W 1937 na Międzynarodowej Wystawie Sztuki i Techniki w Paryżu otrzymał złoty medal. Był związany z teatrami Warszawy, choć współpracował także z innymi, np. Starym Teatrem za dyrekcji A. Pronaszki. Był współautorem widowisk.

Ważniejsze scenografie: Dobry człowiek z Seczuanu B. Brecht (1956) Wizyta starszej pani F. Dürrenmatt (1958) Kartoteka T. Różewicz (1960) Kroniki królewskie S. Wyspiański (1968)

12 sierpnia 1941 ożenił się z Marią Janiną z Łodyńskich (1916–2008), historykiem sztuki.

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A35-4-12).

Ordery i odznaczenia

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 lipca 1955) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r.