Regiment posiadał dwa bataliony po cztery kompanie. Jej stan liczebny na dzień 1 sierpnia 1793 wynosił 752 ludzi, a 16 kwietnia 1794 roku 757.
Barwa regimentu Po 1776: wyłogi białe, guziki złote. Piechota litewska używała rajtroków chabrowych. Podczas insurekcji kościuszkowskiej: wyłogi pomarańczowe, guziki złote.
Żołnierze regimentu Regimentem dowodził zazwyczaj pułkownik. Stanowisko szefa regimentu, związane z wielkimi poborami, było najczęściej uważane za synekurę. Szefowie posiadali prawo fortragowania (przedstawiania do awansu) oficerów. W 1775 roku w sztabie regimentu powinni znajdować się oficerowie: szef, pułkownik, podpułkownik, major, regimentskwatermistrz, audytor, adiutant i regimentsfelczer. W kompaniach powinno być po trzech oficerów: kapitan z kompanią lub kapitan sztabowy, porucznik i chorąży. Wyjątek stanowiła kompania majora, w której miało być tylko dwóch oficerów (bez kapitana). Ogółem, poza szefem i felczerem, w jednostce powinno być siedemnastu oficerów. Po reformach sejmu wielkiego stan kadry oficerskiej pułku powiększył się o czterech podporuczników, zwiększyła się do dwóch liczba majorów i poruczników adiutantów, do trzech kapitanów z kompanią, do pięciu kapitanów sztabowych oraz do ośmiu poruczników, podporuczników i chorążych.