Po ślubie, przeprowadzili się do Fort Washington. Ponieważ jej mąż, jako zawodowy żołnierz, często stacjonował w różnych miejscach, Harrisonowie często się przeprowadzali. Początkowo Anna starała się zawsze towarzyszyć mężowi w podróżach, lecz wkrótce potem zaniechała tego, ze względu na brak sił. Jej głównym miejscem zamieszkania był North Bend w Ohio. Kiedy William Henry Harrison zwyciężył Indian w bitwie pod Tippecanoe, zaczął myśleć o karierze politycznej. Pełnił kilka politycznych funkcji, a w 1836 roku został kandydatem na prezydenta z ramienia Partii Wigów. Przegrał wówczas z Martinem Van Burenem, lecz cztery lata później ponownie ubiegał się o prezydenturę. Po zwycięstwie udał się do Waszyngtonu na zaprzysiężenie, jednak jego żona, z powodu choroby, mu nie towarzyszyła. Miesiąc po zaprzysiężeniu prezydent Harrison zmarł. Anna nigdy nie pojechała do stolicy i większość życia spędziła w North Bend.
Po śmierci męża otrzymała jednorazową zapomogę finansową od Kongresu. Zintensyfikowała także życie religijne, aktywnie uczestnicząc w nabożeństwach.