Zatem w regimencie znajdowało się 24 oficerów wyłączając kapelana. W lutym 1790 roku pojawił się trzeci kapitan z kompanią, w kwietniu 1790 roku z powrotem drugi major, trzeci kapitan sztabowy, drugi porucznik adiutant, siódmy i ósmy porucznik, siódmy i ósmy chorąży oraz ośmiu podporuczników. Podniosło to liczbę etatową oficerów do 40 osób.
Szefami regimentu byli między innymi: podskarbi wielki koronny Adam Poniński i od 1779 Michał Lubomirski.
Szefowie regimentu: Kazimierz Granowski (wojewoda rawski 1766)gen. lejtn.,inspektor infanterii kor. do 1774, Lipski (1774) Adam Poniński (podskarbi kor. 1776–1779), książę Michał Lubomirski (5 kwietnia 1780–1794).
Pułkownicy: Andrzej Mokronowski (1758), książę Seweryn Lubomirski (do 1777), książę Michał Lubomirski (1777–1779), Roch Bogatko (maj 1780 do 29 maja 1782), Ludwik Trokin (29 maja 1782), Tomasz Buszyński (2 sierpnia 1792), płk Stefan Granowski (1794) płk Tomasz Burzyński
Walki regimentu thumb 13 regiment pieszy Ordynacji Ostrogskiej uczestniczył w 1792 w VII wojnie polsko-rosyjskiej toczonej w obronie Konstytucji 3 Maja.