Żołnierze regimentu Stanowisko szefa regimentu, związane z wielkimi poborami, było najczęściej uważane za synekurę. Szefowie posiadali prawo fortragowania (przedstawiania do awansu) oficerów. Regimentem dowodził zazwyczaj pułkownik. Etatowo, do 1790 roku, w sztabie służyło siedmiu (ośmiu?) oficerów. Byli to: szef regimentu, pułkownik, podpułkownik, major, regimentskwatermistrz, adiutant, audytor i regimentsfelczer(?). W kompaniach było czterech kapitanów, czterech poruczników i czterech chorążych. Zatem w regimencie znajdowało się 20 oficerów wyłączając kapelana. W związku z podniesieniem etatu całego wojska, pojawił się w czerwcu 1790 roku drugi major, trzech kapitanów sztabowych, prawdopodobnie drugi porucznik adiutant, czterech poruczników, ośmiu podporuczników i czterech chorążych. Podniosło to liczbę etatową oficerów do 40 osób.
Przez cały czas istnienia jednostki szefami regimentu byli Potoccy
Szefowie Stanisław Szczęsny Potocki (woj. ruski, gen. art. kor. do 1789) Stanisław Potocki (5 maja 1789) Teodor Potocki (5 lutego 1790)
Pułkownicy Adam Moszczeński (do 05.03.1792) Jakub Lanckoroński (od 05.03.1792, gen. mjr 12 marca 1794))