Cocteau przez lata swojej aktywności artystycznej wzbudzał różne uczucia. Za swoje dzieła był przez publiczność (także krytyków) lubiany, częściej jednak obrażany. Dopiero, gdy w 1955 roku został przyjęty do grona członków Akademii Francuskiej, doceniono jego wkład w rozwój kultury i sztuki. Jego twórczość obejmowała nie tylko film i pisanie, był także twórcą fresków, ceramiki i biżuterii, którym poświęcił się pod koniec życia. Liczne szkice uzupełniały główny zawód Cocteau – poety – będąc często istotnym uzupełnieniem i inspiracją jego innych dzieł (np. rysunki do Opium, sceny z filmu Krew poety).
Przewodniczył obradom jury konkursu głównego na 6. (1953) oraz na 7. MFF w Cannes (1954). Zasiadał również w jury na 10. MFF w Cannes (1957). Życie prywatne Cocteau otwarcie przyznawał się do swojego homoseksualizmuhttp://www.glbtqarchive.com/arts/cocteau_j_art_A.pdf, co w czasach przedwojennych należało do rzadkości (z seksuologicznego punktu widzenia był biseksualistą). O jego homoseksualnych skłonnościach świadczą jednak nie tylko osobiste związki pisarza z mężczyznami (Raymond Radiguet, Jean Marais, Henri Bernstein), lecz także wiele odniesień w jego dziełach: rysunkach. [dostęp 2009-03-23]. utworach literackich (Le Livre Blanc) i filmowych.