Nie posiadające charakteru masowego i demagogicznego, mające za to piętno ugodowców Stronnictwo Polityki Realnej przestało istnieć w marcu 1923 roku. Część jego członków wybrało później przynależność do endecji, część przeszło do ugrupowań konserwatywnych i tzw. ziemiańskich, a niektórych działaczy można spotkać po roku 1926 w szeregach sanacji. Wielu realistów obejmowało w okresie międzywojennym poselstwa i ambasady, a także pełniło odpowiedzialne funkcje w administracji rządowej, szczególnie w MSZ.
Postulaty poszanowanie prawa własności, równość cywilna i polityczna obywateli, zabezpieczenie praw mniejszości narodowych i kulturalnych, reforma sądownictwa, rozszerzenie samorządu lokalnego, ziemskiego i miejskiego w Królestwie, uznanie praw języka polskiego w urzędach, sądach i instytucjach krajowych, nauczanie w języku i duchu narodowym, popieranie Kościoła katolickiego w krzewieniu wiary i moralności, zniesienie stanu wojennego i praw wyjątkowych, później autonomia Królestwa.
Przypisy
Bibliografia A. Kidzińska, Stronnictwo Polityki Realnej. 1905–1923, Lublin 2007, .
! Kategoria:Partie i ugrupowania konserwatywne w II Rzeczypospolitej