W 1 połowie sierpnia 1915 objął funkcję szefa referatu spraw duszpasterskich przy Komendzie Legionów, gdzie za zgodą komendanta Józefa Piłsudskiego uporządkował m.in. sprawy metrykalne dotyczące poległych legionistów i ułożył regulamin dla kapelanów wojskowychB. Szwedo, op. cit., s. 99 i J. Panaś, op. cit., s. 74-75. Równocześnie od sierpnia 1915 był kapelanem dowodzonego przez ppłk. Bolesława Roję, 4 pułku piechoty III Brygady Legionów Polskich, z którym brał udział w bitwie pod KuklamiJ. Panaś, My Druga …, s. 74 i 96. W listopadzie 1915 został ranny pod Polską GórąTamże, s. 103-104.. W lipcu 1916 w zastępstwie kapelana 5 pułku piechoty I Brygady Legionów Polskich uczestniczył w bitwie pod KostiuchnówkąTamże, s. 122-123. W grudniu 1916 odzyskał dla potrzeb Legionów były kościół garnizonowy w Warszawie (późniejsza katedra polowa Wojska Polskiego) i kierował przez krótki czas, jego odnowąJ. Panaś, My Druga…, s. 159 i 169. 20 grudnia 1916 został powołany na stanowisko superiora polowego LegionówW. Cygan, W. Wysocki, op. cit., s. 121., co oznaczało zwierzchnictwo nad wszystkimi kapelanami legionowymi i całym duchowieństwem we wszystkich brygadachZ. Waszkiewicz, Duszpasterstwo w siłach zbrojnych Drugiej Rzeczypospolitej(1918-1939), Toruń 2000, s. 25.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Józef Panaś · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.