290px|right|thumb|Czołg podstawowy pułku – T-55 11 Pułk Czołgów Średnich (11 pcz) – oddział wojsk pancernych ludowego Wojska Polskiego.
Formowanie i zmiany organizacyjne Wiosną 1951 roku, w garnizonie Giżycko, został sformowany 11 samodzielny pułk czołgów. Jednostka została zorganizowana na podstawie „Planu zamierzeń organizacyjnych na lata 1951-1952". Pułk był bezpośrednio podporządkowany dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego. Struktura pułku obejmowała sześć kompanii czołgów średnich, batalion artylerii pancernej, kompanię technicznego zaopatrzenia oraz plutony: łączności i saperów. Uzbrojenie pułku stanowiły: 63 czołgi średnie T-34/85 i 18 ciężkich dział pancernych ISU-122. W grudniu 1952 nastąpiła zmiana etatu samodzielnego pułku czołgów. W pułku znajdowały się teraz tylko trzy kompanie czołgów średnich i jedna kompania dział pancernych. Spowodowało to zmniejszenie ogólnej liczby podstawowego sprzętu bojowego do 30 czołgów i 5 dział pancernych.
W 1955 oddział został włączony w skład 15 Dywizji Zmechanizowanej i przeformowany w 11 pułk czołgów i artylerii pancernej. W 1957 roku pułk wszedł w skład 1 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej im. Tadeusza Kościuszki.