Auregnais (także: aoeur’gnaeux, aurignais) – wymarły etnolekt romański, określany jako odrębny język lub jako dialekt języka normandzkiego. Do lat 40. XX wieku funkcjonował na wyspie Alderney (), jednej z wysp Normandzkich.
Przez wieki auregnais, blisko spokrewniony z językiem normandzkim oraz z dialektami sąsiednich wysp: dgèrnésiais (Guernsey), jèrriais (Jersey) i sercquiais (Sark), był językiem ludności wiejskiej na wyspie Alderney i pobliskich wysepkach Les Casquets.
Auregnais zaczął być wypierany przez język angielski w XIX w., kiedy na wyspie osiedliło się wielu robotników z Anglii, zatrudnionych przy budowie nowego portu oraz wielu żołnierzy, mieszkających w garnizonie na wyspie. Brak oświaty i publikacji w auregnais spowodował, że już w 1880 roku dzieci przestały mówić tym dialektem.
Ostateczny zanik auregnais był spowodowany wysiedleniem całej ludności wyspy do Wielkiej Brytanii w czasie II wojny światowej. Wyspa została przekształcona przez Niemców w twierdzę. Po wojnie na wyspę powróciła tylko część dawnych mieszkańców; w większości zasiedlili ją Anglicy.