18 czerwca 1813 mianowany pułkownikiem 4 Pułku Piechoty Księstwa WarszawskiegoS. Kirkor, „Pod Sztandarami...”, s. 101. po wcieleniu resztek pułków 7 Piechoty Księstwa Warszawskiego i 9 Piechoty Księstwa Warszawskiego do najsilniejszego wówczas 4 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego, 16 października 1813 pod Lipskiem ranny. Dowództwo pułku przejął mjr Ignacy DobrogoyskiA. Ziółkowski, Polskie formacje wojskowe..., s. 77.. Awansowany na generała. Po zakończeniu wojen napoleońskich wrócił do kraju.
Od 1815 dowódca 3 Brygady Piechoty Armii Królestwa Polskiego.
Działalność wolnomularska Do wolnomularstwa został przyjęty w 1801 w loży Zum goldenen Leuchter (Grosse Landesloge der Freimaurer von Deutschland w Berlinie) w Warszawie. Od 25 maja 1805 był członkiem loży Świątynia Mądrości, później, w stopniu 4., loży Saint Jean de Jérusalem (Wielki Wschód Francji) w Nancy, w 1815 – członkiem zamiejscowym. W Warszawie należał do loży Bracia Polacy Zjednoczeni, następnie do loży Jedność Słowiańska (obie Wielki Wschód Polski), w 1821 miał 6. stopień wtajemniczeniaLudwik Hass, Wolnomularze polscy w lożach Zachodu: dwie pierwsze dekady XIX wieku, w: „Ars Regia” 7/8, 13/14, 1998–1999, s. 147..