Kajetan Hebdowski pseud.: Przyjaciel rozsądku, (ur. 1746według innych źródeł - ur. 1756 (), zm. lipiec 1834 koło Sochaczewa) – dramatopisarz, publicysta, generał brygady armii Księstwa Warszawskiego, dyrektor generalny Biur Ministerstwa Wojny w 1811 rokuKalendarzyk Polityczny Chronologiczny i Historyczny na rok pański 1811 z Magistraturami Kraiowemi, Warszawa 1811, s. 183..
Życiorys Od roku 1771 kadet pułkowy w regimencie dragonii koronnej szefostwa Joachima Potockiego, w Kadeckim Korpusie Piechoty. Od 1 stycznia roku 1790 major w 7 regimencie pieszym. Uczestnik wojny polsko-rosyjskiej w roku 1792. Odznaczył się w pod Ostrogiem i Dubienką. Czasowo dowódca regimentu. W powstaniu kościuszkowskim (1794) dowódca regimentu gwardii pieszej koronnej – pułkownik z nominacji Tadeusza Kościuszki. Odznaczył się w bitwach pod Słonimem, Krupczycami i Maciejowicami. W bitwie pod Maciejowicami dostał się do niewoli. Uwolniony w roku 1796 przez cesarza Pawła, wrócił do Warszawy i włączył się do grona przyjaciół księcia Józefa Poniatowskiego. Stały bywalec pałacu „Pod Blachą”. wraz z księciem Józefem wrócił na arenę polityczną: pełniący obowiązki szefa sztabu – generał z roku 1807, kierował pracą Wydziału Wojny i administracją wojskową Księstwa Warszawskiego. W roku 1809 został Komendantem Siły Zbrojnej Obojga Galicji.