9 kwietnia 2008 zmierzył się z Bernardem Hopkinsem. Walka odbyła się w kategorii półciężkiej, a jej stawką nie były pasy mistrzowskie Walijczyka. Calzaghe wygrał na punkty po niejednogłośnej decyzji sędziów. Pod koniec czerwca zrezygnował z tytułu mistrza świata organizacji WBC. Pod koniec września tego samego roku, po dwudziestu jeden udanych obronach, zrezygnował również z tytułu mistrza świata WBO. 8 listopada 2008 zmierzył się z Royem Jonesem Jr. Walijczyk wygrał po dwunastu rundach decyzją trzech sędziów 118–109, mimo że w pierwszej rundzie leżał na deskach i był liczony. Jones w siódmej rundzie doznał dużego rozcięcia skóry nad lewym okiem.
5 lutego 2009 ogłosił zakończenie kariery. Wkrótce potem wraz ze swym ojcem Enzo Calzaghe (1949 – 2018) rozpoczął działalność promotorską pod nazwą Calzaghe Promotions. Pod koniec roku 2009 wziął udział w programie Strictly Come Dancing. W 2010, po dochodzeniu przeprowadzonym przez bulwarówkę News of The World wyszło na jaw, że po zakończeniu kariery Calzaghe zażywał kokainę. Bokser przyznał się do stosowania narkotyku.
Przypisy
Linki zewnętrzne - BoxRec Oficjalna strona boksera
Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy Kategoria:Walijscy bokserzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Urodzeni w 1972 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi superśredniej Kategoria:Brytyjczycy pochodzenia włoskiego